Özzel Efekt...

                                                                                                                                                                           Çizim : Mar - Ka Dün bir şeyi farkettim; Hani böyle sürekli sizi kıran insanlara karşı bir noktadan sonra kırılmayı kesersiniz ya, işte onun sebebini anladım sanırım. Sebep şu ki artık kırılacak kadar büyük parçanız kalmıyor. Yani aslında kırılmaya ya da kişinin kırıcı tavırlarına alışmak diye bir şey yok. Siz istemeseniz de kırılma kapasiteniz dolmamışsa kırılırsınız. Ama bir an gelir, ...

Şu aralar Osho ' nun bir kitabını okuyorum. "Being in Love". .. Güzel örnekler veriyor sevgiye dair. Karşılığını düşünmeden verin diyor sevginizi... Bizim de bir Cemal Süreyya' mız var. Dörtlüklere sığdırıyor aşkını. Dil ayrı, tarz ayrı, aşk ayrı...Ama sanki anlam hep aynı. Bazen kızıyoruz ya kendimize, "kendimden beklenmeyecek şeyler yaptım, nasıl yaptım diye..." gerek var mı acaba...? 

Kilometrelerce uzaktan "Asma artık suratını" dedi...

Ayn Rand ' ı ilk kez okudum. Kitabın daha başında, edebi dilinin güzelliği yanında başka bir şey daha farkediyorsunuz. Felsefesini... Sıradan bir kitap değil bu. Bir çok kitap hikayesinin altında çeşitli düşünceler savunur ama bu kitap tamamiye bir felsefenin üstüne kurulu. Ama henüz bu felsefenin ne olduğunu anlamıyorsunuz (Tabii daha önce Ayn Rand okumadıysanız). Kitap idealist bir mimarın hikayesini anlatıyor gibi görünse de aslında resme çok büyük bakıyor. Toplumların nasıl ve kimler tarafından şekillendirildiği, kapitalist kahramanların güçlerinin altında yatan psikolojiyi, ego ve bencillik kavramlarını irdeliyor. Kitabı bitirince ister istemez Ayn Rand' ın kim olduğunu, neler yaptığını merak ediyorsunuz. Ben de öyle yapıp kendisi hakkında bir şeyler okudum ve bir felsefi akım yaratıcısı olduğunu öğrendim. Objektivizm akımının yaratıcısı imiş. Neyse birazcık kitaba göz atalım... Howard Roark , modern mimariyi benimsemiş idealist bir mimardır. Aslında...

Bu gece, bir kaç saat içinde evrene yüklü miktarda dilek salınacak. Dualar edilecek, gül ağaçlarının altına çizilecek, kağıtlara yazılıp gömülecek belki de... Herkesin yuvasına bereket, gönlüne huzur diliyorum... Hoş geldin yaz....

Şu postumda hedeflediğim yolda ilerliyorum. Burda ve şurda da yazdım hatta. İki gün önce Hayatın Kaynağı da bitti. Ama ne bitiş... Gücümü, kafamı toparlarsam bu kitap hakkında güzel bir post yapacağım. Sıra Mihrimah ta. Bakalım neler neler olmuş :)

Her şey bir "Çiçek Festivali" söylentisi ile başladı. Ben Antalya' da tatildeyken arkadaşımdan bir mesaj geldi : "27-28 Nisan' da çiçek festivali varmış. Gel de fotoğraf makinalarını alıp koşalım, bol bol çiçek fotoğrafı çekeriz." Ben de olur dedim tabii ki. Severim zaten börtü böcek çekmeyi. Ancak gelin görün ki aslında o festival İzmir' deymiş. Ankara' da yok öyle bir festival :)) Benim şaşkın arkadaşım yanlış bilgilendirilmiş.  Haliyle bizim plan suya düştü ama arkadaşım "kalmam ben bunun altında" dedi. "Bizim yakınlarda park var orada da bir sürü lale. Kendi festivalimizi kendimiz yapalım" dedi. Böylece Keçiören Atatürk Parkı'nda aldık soluğu. Ve böylesi bir şölen çıktı ortaya.... İkimizde kendimizden geçtik çiçekler arasında. Buna benzer onlarca fotoğraf çektim. Hep çiçek hep çiçek derken karşımıza minyatür evler çıktı. Parkın bir köşesindeki bu evlerde biraz ara verdik çiçeklere. Ama biraz :) f...