Özzel Efekt...

Evimizin en büyük tablosunu yaptık. Yaptık diyorum çünkü sevdiceğim ve ben sıfırdan kumaşını alarak, üzerine gessosunu sürerek, boyayarak, çıtasını çakarak, gererek.. vs vs herşeyini biz yaptık. Çok farklı bir hismis bu. Çok sevdik...

Görme biçimleri,  Berger'in sanat eserlerini nasıl bakmamız gerektiğine dair yorumlarını içeren bir kitap. Tabloları kategorize edip, hem eleştirisi yapıyor hem de bizim bakış açımızı genişletiyor. Eserlere bakarken hep "burada sanatçı bize ne anlatmış" şeklinde düşünürdüm ve sanatçının yerine koymaya çalışırdım kendimi. Şimdi, bu kitaptan sonra biraz da gerçekten "ben ne hissediyorum, bakan ne hissediyor, sanatçı izleyicinin ne hissedeceğini düşünerek bu eseri yapmış olabilir" diye düşünmeye başladım. Özellikle nü eserlere bakışı gercekten ufuk açıcıydı. Sanatı sevmenin bir tık ötesinde sanatla biraz daha detaylı ilgilenmek isteyen kişilerin okuması gerektiğini düşünüyorum. Şöyle de güzel bir cümle içerir; "Geçmiş içinde yaşanacak bir şey değildir. Eyleme geçerken içinden bir şeyler çekip çıkarttığımız bir sonuçlar kuyusudur."

 

Evimize üç tane resim yaptım, Satürn hekzagon, güneş ve Malevich'in meşhur siyah karesi... Bence evin en iyi yerlerinden biri oldu...

Şipşak bir Özbekistan yolculuğundan minik ve tatlı anılarla döndüm. Güzel insanlar, güzel yemekler ve yeşil çay:). Kentleşmede rus, mutfakta uzak doğunun ciddi etksi vardı. Havası ılık, mahalleleri yeşil, zamanım ise çok azdı. Daha fazlasını görmek ümidiyle...

Nefis bir mural sergisi vardı Çağdaş Sanatlar Merkezi'nde. Bayıldım... Sonra bir üzüldüm sezon başlayıp başka sergiler gelince bu eserler silinecek diye, sonra da düşündüm ki mural böyle bir şey değil mi? Anlık dışavurum. Sonrasını düşünmemek... Ayaklarının altındaki zeminin asla garantisi yok, sen resimlerini çiz .. Ve dedim ki insanlar işi çözmüş. Neyin garantisi var ki....

Uzun zamandır merak ettiğimiz bir yerdi Gordion Antik Kenti . Sürekli erteleyip durduk ama sonunda gitmeyi başardık. Bunu bir başarı olarak görüyorum çünkü mesele hızlı trene atlayıp Polatlı'ya gitmekle bitmiyor. Asıl macera orada başlıyor. Polatlı' nın her yerine Gordion diye afişler asılmış yok Unesco vs. övünülüyor ama gel gör ki merkezinden antik kente bir ulaşım aracı yok. Evet Gordion Antik Kenti'ni gezmek için ya özel aracınız olacak ya da taksiye baya bir para vereceksiniz. Bu durum beni kızdırdı. Tamam her gün vızır vızır dolmuş otobüs kalksın demiyorum anlıyorum maliyet ama arkadaş belirli saatler yap, belirli günler yap. Ha bunu yapmıyorsan öyle her yere Unesco munesco posterleri asma. Evet Unesco Dünya mirası olan yerimiz var ama gidemiyoruz. Bu konularla kim ilgileniyor bilemiyorum, belediye mi? Kültür Bakanlığı mı? O konuda biraz kırgınım her kimse... Taksiciler başka bir alem. Birinin 1200 tl dediğine öteki 600 a götürüp getiriyor. Biz ikincisini seçtik tabi...