9 Ocak 2013

Müzik Kutusu...


Bir çok şeyi yaşarken öğrenmemiz ne acı. Mesela şimdiki aklım olsa hayatımdaki tüm eşyalara, hediyelere ayrı biz özenle bakardım. Hepsinde bir anı saklı çünkü. Bizi biz yapan anılar... 

Son tatilimde ailemle eski günleri yad ettiğimizi anlatmıştım. O gün bana ait birkaç eşya buldum. İlk baktığımda anımsayamayacağım kadar eski şeyler... ve aslında önemli şeyler. Özellikle müzik kutusu, tamamen unuttuğum ama görünce de "ben bunu nasıl unuturum" diye utanacağım kadar önemli bir hatıraydı. 

Bir keresinde, canım sıkılmıştı. Kim bilir neye kızmıştım?..Kardeşime, anneme...? Kapanmış odama defalarca dinlemiştim. Göz yaşları, gözler başka bir şeyle oyalanırken daha kolay akıyor sanırım. Müzik kutumun üzerindeki dans eden çifti izlerken hem ağlamış, hem dinlemiştim. İnsanoğlu ilginç gerçekten. O zamanlar en kötü anımda bile sığınacağım kadar önemli olan bu eşyayı ne zaman unuttum? Neler onun önüne geçti? Onu bir çekmeceye kapatacak süreç neydi? Hiç hatırlamıyorum. Sanırım tüm yaşam insanoğlunun beynine ağır geliyor. Hayatımızın her anını belki önemli belki önemsiz, hatırlayamıyoruz. Beyin bir yerlerde yeniden başlıyor ve öncesi güme gidiyor. Ancak böyle eşyalar, böyle yazılar kalıyor o anılardan. Bu yüzden önemli...saklamak, yazmak...


Şimdi ve şimdiden sonra hayatımda böylesi eşyalara daha özen göstereceğim orası kesin. Ama keşke şu kafayla ikinci bir şans verilse de eskiye dönsem. Ne kadar çok anıyı, hatırayı heba ettim acaba? Hadi ben dersimi aldım bu olay için diyelim. Hadi neyi nasıl yapacağımı öğrendim, birçok hatıra pahasına. Hadi artık hayatımdaki eşyalara ayrı bir özenle bakacağım kabul. Peki ya tek seferlik fırsatlar ? Tekrarı olmayacak olaylarda doğruyu nasıl bileceğiz? İşte sanırım o zaman kader devreye giriyor. Hayatımızdaki bazı sorulara, çalışabiliyoruz, test çözüyoruz, yanlışı görüp öğreniyoruz  ve  böylece o sınavdan geçebiliyoruz. Bazı sorular ise hiç çalışmadığımız yerden çıkıyor. Ve bir kere karşımıza çıkıyor. Üstelik doğru ve yanlış tamamen sana göre şekilleniyor. Hayatın çan eğrisi de yok, kopya çekebileceğin birisi de...Tek başınasın. Bol şans...



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...