Özzel Efekt...

Polisiyinin edebiyatla çakıştığı yer var ya, işte orası tam da bu kitap. Gerçek hayat hikayesi olan bu olay, Truman Capote' un kaleminden öyle nefis anlatılmış ki, olayı, karakterleri, mekanları gözünüzde çok güzel canlandırıyorsunuz. Sonra gerçek kişilerin fotoğraflarına bakıyorsunuz neredeyse hayal ettiğiniz gibi. Sadece somut betimlemeler de değil, psikolojik analizler, araştırmalar, her şey çok derin. Çok severek, hissederek ve sürüklenerek okudum. Diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum.  Gerçek Dick ve Perry

Hafta sonu havanın güzelliğini de fırsat bilip Tunalı'ya doğru yürüyelim dedik. Tabii her zamanki gibi oraya gitmişken Çağdaş Sanatlar'a da uğradık. Biraz kalabalıktı o gün Çağdaş Sanatlar. Ted Koleji'nin burslu çocuklar için düzenlediği bir kermes vardı. Şöyle bir göz attık kermese ve hemen yukarıya, sergi salonuna çıktık. Ve karşımıza bu muhteşem sergi çıktı. Eserler öyle güzel ki saatlerce karşısında kalıp her ayrıntıyı inceleyebilirsiniz. Emeğine, sabrına ve yaratıcılığına hayran kaldım Devrim Erbil'in. Sadece tuval üzerine de değil, ahşap ve halı üzerine de çok güzel çalışmaları vardı. Bayıldık.

Geçen hafta çok kaotik bir gün yaşadık iş yerinde. Öyle ki, bunu buraya gecikmeli de olsa not düşmek istedim. İşlerin ters gitmesi, üstüne bir sürü farklı farklı işlerin çıkması, bir de bonus olarak ofisi su basması... Bir noktadan sonra sinirden gülersiniz ya her şeye, işte o ruh haline kavuştuk. İnanılmaz bir gündü. Hala düşününce histerik bir gülme alıyor beni. Özellikle elimde temizlik sopası ile, bir müşteriyi kovalama sahnem (gerçekte olmadı tabii ama komedi film tadında hayalimde kovaladım) ... :)) Neyse o günü atlatıp eve gittiğimde, bir duş alıp, bir şeyler atıştırıp TV'ye bile doğru dürüst bakmadan yatağa girdim. Çay ve kitapla durumu nötralize etmeye çalıştım :). Bu da böyle bir anımdır. 

Bu hafta sonu benim için resmen nostalji oldu diyebilirim. Öncelikle Sezen Aksu 'nun yeni albümü "Biraz Pop Biraz Sezen"' dinledim. Tıpki lise çağlarımda dinlediğim gibi. Sözlerine, enstrümanlarına dikkat ederek. Öyle olunca daha bir kolay oluyor şarkıların yüreğinize dokunması. Albümden de o tadı aldım zaten. Eskinin tadını. Işık Doğudan Yükselir albümü ilk çıktığında bir günde 7 kez dinlediğimi hatırlarım :)) Öyle bir tat bu. En son sanırım Tarkan 'ın Ahde Vefa' sını böyle kendimi vererek dinlemiştim. Büyüdükçe insan uzaklaşıyor böyle güzel şeylerin hakkını vermekten. Sonra o dönemden bir el çekip çıkarıyor sizi bu boşluktan. Hoşgeldin eski (umarım) Sezen... Bir diğer nostaljiyi de teniste yaşadım. Bu sadece tenis severler için değil, tüm spor severler için özel bir hafta sonu idi.  Avusturalya Açık finalinde hem kadınlarda Serena-Venus Williams eşleşmesi, hem de erkeklerde Rafael Nadal - Roger Federer eşleşmesi beni yıllar öncesine götü...

Tam da bu mevsimde okunacak kitapmış. Bu okuduğum ikinci Ursula K. L. Guin kitabı ve hayalgücüne bayılmış bulunmaktayım. Tamamiyle hayali canlılar ve gezegenler düşleyip, bunları hikayeleştirmek sanırım kuvvetli bir edebi dil kadar önemli benim için. Bu romanda da zengin bir betimleme ile anlatıyor hayal ettiği dünyayı. Öyle bir gezegen ki, tamamen kış ve soğuk. Canlıları ona göre evrimleşmiş, mimarileri, ulaşımları... her şeyleri kışa göre adapte olmuş bir gezegenin hikayesi bu. Bu gezegene gelen misafir bir canlının tecrübeleri anlatılıyor. Kitabın en ilginç yanı ise söz konusu gezegende cinsiyet ayrımının olmaması. Yani insanlar hormonal bir denge ile kimi zaman erkek, kimi zaman kadın oluyorlar. Öyle ki bazen baba, bazen anne olabiliyorlar. Bunu bir düşünsenize... çevrenizdeki insanlara cinsiyetten bağımsız bakabilmeyi... Çok beğendim bu kitabı. 

Ankara'ya döner dönmez gittik kitap fuarına. Cuma olmasına rağmen oldukça kalabalıktı. İnsan oraya girince dayanamıyor ya, yine bir sürü kitap ve kitaplarla ilgili aksesuarlar alıp çıktık :))

2016'nın son kitabıydı Kozmos. Benim gibi bilim-kurgu severin mutlaka okuması gereken bir kitapmış. Hani biliyoruz artık dünya yuvarlak, dönüyor, güneş sistemi, vs. ama yok sadece bunlar değil mesele. Kendini evrenin minicik bir parçası olarak görüp bütüne bakmak için gerekliymiş meğer okumak. Üstelik bundan çok çok uzun zaman önce insanların bilim adına yaptıklarını okumak da ayrı bir hayranlık uyandırıyor...