Özzel Efekt...

Mart başında annem "Antalya'ya ne zaman geleceksin ? " diye tutturmuştu. Ben de yurtdışı yolculuklarından yeni döndüğüm için ve yorgun olduğum için "amaaan anne sonra gelirim" demiş ama son anda fikir değiştirip gitmiştim. Covid-19 yeni yeni Türkiye'de ciddiye alınmaya başlanmıştı. Haliyle gittiğim 4-5 gün içinde çok az dışarı çıkmış, çoğu vakti ailemle geçirmiştim. Zaten orada da herkes gergindi ve çoğu yer boştu.  Ben döndükten bir hafta sonra uçuşlar iptal edildi ve otobüs yolculuğu yasakları  başladı... İyi ki de gitmişim. Yoksa uzun süre ailemi göremeyecektim. Hem de bu gergin ortamda... Anne sözü dinlemek gerekiyormuş. Ne kadar büyürsem büyüyeyim bunu tecrübe ediyorum :)).

Dünyadaki durum belli... Çin'den dünyaya yayılan ve oldukça bulaşıcı olan SARS-Cov-2 virüsünden dolayı ülkeler kendilerince önlem almaya çalışıyor.  Sanırım gezegen olarak en büyük sınavı veriyoruz şu aralar. Kısmi sokağa çıkma yasakları, uçuş yasakları, maskeler, eldivenler, insanlardan uzak durmak, marketlerde ürün bulamamak... Sanki o izlediğimiz post apokaliptik filmlerin ufak bir fragmanını yaşıyor gibiyiz. Ben bu dönemde dönüşümlü çalışıyorum. Her dışarı çıkışım bir stres,  eve gelişim ayrı bir stres.  Bahar geldi, ağaçlar çiçek açmış. Tam gezilecek zamanlar ama evdeyiz #evdekal' ıyoruz. Bu dönemde kendimi oyalamaya çalışıyorum.. Bol bol film izliyorum, kitap okuyorum, çizim yapıyorum... Çok uzun bir aradan sonra bugün ilk kez tenha iken parkta biraz yürüme fırsatımız oldu ve marteniçkalarımızı ağaçlara astık.  Normal koşullarda bir sürü şey dileyebilirdim ama bugün aklımdan sadece iki kelime geçti... Sağlık ve huzur...