Özzel Efekt...

Ve bu kitapla bir evrenin hikayesini tamamlıyoruz. İçimde hafif bir buruklukla. İlk kitapta öyle yükselmiş, beklentiye girmiştim ki son 3 kitap biraz içimi burktu. Sevgili Frank Herbert , ne gereği vardı dostum birden 4 bin yıl sonrasına atlıyorsun. Elinde ne güzel malzemeler var, oradan yürü git işte... Neyse. Hep diyeceğim kitap içerik olarak fazlası ile doyurucu. Her paragraf ince ince işlenmiş cümlelerden oluşan bir nakış gibi. Karakter derinlikleri resmen zirvede. Ne istersin ki bir kitaptan daha. Ama işte biz Karma ' dan sonra çıkan albümleri de beğenmeyiz ya, serinin geri kalan 3 kitabı bence ilk üç kitabın tadına ulaşamadı. O nedenledir ki yazın kızgın kumlarda başladığım kitabı, kışın karlı bir havada bitirdim.  Kitap bir önceki postumda bahsettiğim "Saygın Analar" ve "Bene Gesserit" çatışmaları, stratejileri, taktikleri ve bu amaçla insanları piyon olarak kullanmasını anlatıyor. Uzun yapılanmalar, hatalardan ders alma, güç kavramı, kahramanlık eleştir...

Geçtiğimiz süre içerisinde Dune serisinin kalan iki kitabını da okudum. 5. Kitap Dune Sapkınları ile aslında evren çok farklı yerlere gidiyor. Sen çok beğendin mi derseniz ?. Hayır. Dune serisi benim için Muad'Dip ekseninde inanılmaz bir evrendi. Evren dallandıkça merkezden uzaklaşmak benim çok da hoşuma gitmedi açıkçası. Aslında bu evrenin ne kadar zengin olduğunu, Frank Herbert' in anlatmak istediği ne kadar çok şeyin olduğunu gösteriyor. Yenilik isteyenler için ise nefis bir dallanma. Ama benim için ehh... Bu kitabın kalitesinden, edebiyatından, yazarın anlatımından bir şey eksildiği anlamına gelmesin. Kitap taş gibi kitap olmuş. Oku, oku, başa al bir daha oku yani. Okurken sıkılmadım. Sadece farklı planlarım, beklentilerim vardı bu evren için ve serinin bir sonraki kitabı ile bu beklentilerimden daha da uzaklaştım.  Kitaba gelince, bu kez yeni bir düşmanımız var.; "Saygın Analar" .  "Düşman" da demek doğru olmaz belki de insanın iyi yönü ve kötü yön...

Serinin 4. Kitabı, Dune serisinin belki de en karışık kurgulu, en felsefik, okuması en zor ama bir o kadar da tatmin edici kitabi oldu.  Dune Tanrı İmparatoru, Paul Muad'Dib'in oğlu II. Leto'nun fantastik bir şekilde tanrılaşması üzerinden inanilmaz bir din ve toplum eleştirisi yapıyor. Bunu yaparken de Bilim-kurgu tarafından hiç mi hiç ödün vermiyor. 5. ve 6. Kitapları okumak için  sabırsızlanıyorum. 

Serinin 3. Kitabında yeni karakterler giriyor hayatımıza. Hem de öyle böyle değil. Tamamiyle baş karakter oluyorlar ve serinin seyri değişiyor. Anlatım ve kurgu kalitesinden zerre ödün vermeden devam ediyor....

Dune Mesihi,  Dune serisinin ikinci kitabı. Bir çırpıda bitti. Biraz daha aksiyonu az ve karakterlerin daha içe dönük olduğu bir kitap olmuş. Biraz da geçiş gibi aslında. Sıradaki kitabı merak ettiriyor. Çok seviyorum bu alemi. Resmen yüzüme kumlar vuruyor ve heba ettigim sular için kızıyorum kendime. 

Filmini izleyip, hakkında biraz bilgi edindikçe okumak için sabırsızlanmaya başlamıştım. Totem yapmıştım hatta üniversite sınavını kazanınca kendime hediye edeceğim diye. Bu arada hali hazırda mesleğim varken neden üniversite ? Sanatı çok sevdiğim ve eserlerin hikayelerine bayıldığım için ikinci üniversite olarak Uzaktan Eğitimle Sanat tarihi okumak istemiştim. Normal şartlarda taban puan yetiyordu. Ve gerekenden çok daha yüksek bir puan almama rağmen puanlar uçtuğu için istediğim yere yerleşemedim. Sanırım bu pandemi insanlara herşeyi evden yapma rahatlığına alıştırdı ve uzaktan eğitim puanları örgün eğitimi gecti :((( Neyse sınav bitti ve henüz tercihler yapılmadan ben ne de olsa giriyorum okula diyerek gittim kendime hediye olarak aldım kitabı. Okul konusunda havamı alsam da çok güzel bir dünyanın kapılarını açmış oldum kendime. Dune: Çöl Gezegeni.  Birçok bilim-kurgu'ya kaynak olmuş nefis bir dünya Dune. Muhteşem karakterler, farklı toplum yapıları, sistem eleştirileri, hayal g...