Özzel Efekt...

Ve bu kitapla bir evrenin hikayesini tamamlıyoruz. İçimde hafif bir buruklukla. İlk kitapta öyle yükselmiş, beklentiye girmiştim ki son 3 kitap biraz içimi burktu. Sevgili Frank Herbert , ne gereği vardı dostum birden 4 bin yıl sonrasına atlıyorsun. Elinde ne güzel malzemeler var, oradan yürü git işte... Neyse. Hep diyeceğim kitap içerik olarak fazlası ile doyurucu. Her paragraf ince ince işlenmiş cümlelerden oluşan bir nakış gibi. Karakter derinlikleri resmen zirvede. Ne istersin ki bir kitaptan daha. Ama işte biz Karma ' dan sonra çıkan albümleri de beğenmeyiz ya, serinin geri kalan 3 kitabı bence ilk üç kitabın tadına ulaşamadı. O nedenledir ki yazın kızgın kumlarda başladığım kitabı, kışın karlı bir havada bitirdim.  Kitap bir önceki postumda bahsettiğim "Saygın Analar" ve "Bene Gesserit" çatışmaları, stratejileri, taktikleri ve bu amaçla insanları piyon olarak kullanmasını anlatıyor. Uzun yapılanmalar, hatalardan ders alma, güç kavramı, kahramanlık eleştir...

Geçtiğimiz süre içerisinde Dune serisinin kalan iki kitabını da okudum. 5. Kitap Dune Sapkınları ile aslında evren çok farklı yerlere gidiyor. Sen çok beğendin mi derseniz ?. Hayır. Dune serisi benim için Muad'Dip ekseninde inanılmaz bir evrendi. Evren dallandıkça merkezden uzaklaşmak benim çok da hoşuma gitmedi açıkçası. Aslında bu evrenin ne kadar zengin olduğunu, Frank Herbert' in anlatmak istediği ne kadar çok şeyin olduğunu gösteriyor. Yenilik isteyenler için ise nefis bir dallanma. Ama benim için ehh... Bu kitabın kalitesinden, edebiyatından, yazarın anlatımından bir şey eksildiği anlamına gelmesin. Kitap taş gibi kitap olmuş. Oku, oku, başa al bir daha oku yani. Okurken sıkılmadım. Sadece farklı planlarım, beklentilerim vardı bu evren için ve serinin bir sonraki kitabı ile bu beklentilerimden daha da uzaklaştım.  Kitaba gelince, bu kez yeni bir düşmanımız var.; "Saygın Analar" .  "Düşman" da demek doğru olmaz belki de insanın iyi yönü ve kötü yön...

Eeee o kadar uzun süre blogla ilgilenmeyince bir çok sokak sanatı fotoğrafı birikti.... Ankara' nın mural sanatının nefis örnekleri gelsin....

Geçenlerde, Ankara Resim Heykel Müzesi'nin koleksiyonu ile ilgili bu postu yapmıştım. Ama konser salonuna hiç gitmemiştim. "Tenör Kardeşler" , Sevgili Aydın Uştuk ve Ayhan Uştuk kardeşlerin konseri vesilesi ile bu salonu da tanımış oldum. Ne güzel salonmuş meğer. Bu güzelim Ankara 25 yıldan sonra bile beni şaşırtacak şeyler bulabiliyor.  

Bilkent Konser Salonu ile tanışmamıza vesile olan nefis konser. Üzerinden aylar geçti ama verdiği zevk kulaklarımızda hala. Başta Tenör Ayhan Uştuk ve gitarda Kağan Korad olmak üzere ekip çok iyidi. Ayhan Bey' i çok seviyoruz ve her konserine gitmeye çalışıyoruz. Bir nevi tanıyoruz artık ama Kağan Korad harika gitar soloları ile bizi ayrıca mest etti. Güzel vakit geçirdik. Bu sene de bir güzellik yapıp programlarına alırlarsa tavsiye ederim. 

Sen istersin de yapmaz mıyım.... :) Yeğenimin bu sorusu üzerine hemen önce kafamda düşündüm sonra da uygulamaya geçirdim. Klasik bir şey olmasın istedim. Böyle de biraz afiş gibi oldu ama olsun ne yapalım. Elimizden gelen budur....