Özzel Efekt...

Eğer cheekecake seviyorsanız ve yeni tatlara açıksanız kesinlikle uğramanız gereken bir kafe Kuzgundokuz. Çeşit çeşit cheesecake var. Öyle limonlu, vişneli vs. değil.. Lavantalı, narlı, Hindistan cevizli ve daha bir çok çeşit cheesecake var. Hepsini her gün yapmıyorlar. O nedenle merak ettiğiniz bir tat varsa önceden arayıp sormanızı tavsiye ederim. Yeri biraz sapa, mekan biraz küçük de olsa kesinlikle gidilip o güzelim Cheesecakeler yenir. Kahveleri de güzel. Biz Lavantalı, narlı ve Hindistan cevizli cheesecake denedik (Peki sadece denediklerimin aklımda kalması :D ).  Narlı favorim oldu. Yaz gelse de mangolusunu denesek...

Eveeeeeettt, sonunda İtalya' ya gidebildim. Üzerinden aylar geçti ama tadı hala damağımda. Şaka gibi apar topar bir vize başvurusu yaptık. Karışık bir iş programımız vardı.  Ziyaret edilmesi gereken 3 şehir vardı ve bilin bakalım kaç günlük vize verdiler. 5. Yazıyla "Beş" . Evet hepi topu 5 güne sahiptik. O yüzden bu İtalya gezisi biraz fragman gibi oldu. 6 uçak, 1 tren, 1 araba yolculuğu, 3 farklı otel ile Milano, Bari, Matera, Roma ve yine Milano olacak şekilde bir güzergah ayarladık. Ama hani çok detaylı plan yaparsınız ve bir şeyler ters gider ama plansız olunca her şey çok eğlenceli olur ya, işte bize ikincisi oldu :) Doğru oteller, doğru yolculuk alternatifleri ile hem işimizi yaptık hem de gezebildik. Tabii İtalya'yı istesen de bir ayda bile gezemezsin ama bizimki cidden çok hızlı oldu ve inanılmaz yorulduk. Gerçekten hayatımın en yorucu yolculuğu oldu ki toplamda 24 saati yollarda geçirdiğim Amerika yolculukları da buna dahil. Bir de grip oldum. Vitaminlerle a...

Hem işlerdeki yoğunluğun daha da artması hem de 2. üniversite okumam nedeniyle artık resim yapmaya çok zaman ayıramıyorum. Ama evimizin müzik köşesine bu tabloyu yapmasam olmazdı :) 

" 5 Sanatçı 5 Sergi Ayan Beyan" sergi serisi kapsamında "Emrah Ablak Buradaydı" 'ya gittim geçtiğimiz aylardan birinde. Çizimlerini severim zaten de serginin tasarımını ayrı bir beğendim. Zor olsa gerek böylesi bir serginin akışını ayarlamak...Çok iyidi.

Sokakların da bir dili var. Her gün yüzlerce yaşanmışlık izi bırakılıyor sokaklara. Kimi zaman bir kağıt parçası, kimi zaman bir not, kimi zaman da sokağın gerçek sahipleri :) Böyle ufak ayrıntılar yakalayınca mutlu oluyorum... Bir çöpün gülen yüzünü görünce mesela... Ya da o ilaç alınmış mıdır diye meraklanıyorum mesela, paraya sevdasını yazan arkadaşla birlikte dertleniyor, "Goptum yaa" diyenle kopuyorum... Şehrin duygularının dışavurumunu duvar yazılarında görüyor, bir sokak köpeği ile birlikte üşüyorum.  Avatar filminde bir ağaç ile tüm gezegen canlıları birbirine bağlanıp, birbirini hissediyordu. Biz öyle gelişmiş, öyle gezegenimizle barışık bir tür değiliz ama biz de paylaşıyoruz be duygularımızı... Kalpten kalbe bir yol buluyoruz. Hiç tanımasak da birbirimize dokunuyoruz. Aynı taşları, aynı havayı, aynı evi paylaşıyoruz. Üstelik mavi bile değiliz...