Özzel Efekt...

Bugün bir kaç günlüğüne tatile gidiyorum. Üç yaşına girecek yeğenimin doğum günü partisine...:). İçimde yolculuk heyecanı, dilimde Sezen Aksu ' nun "Yola Çıkmalı"   şarkısı... Son zamanlarda gündemle o kadar haşır neşir olduk ki, yaşadıklarımız, çaresizliğimiz, isyanımız, hepsi yordu sanırım bizi. Tepkisizlik asla ama belki ufak bir mola için yola çıkmalı... Sevdiğim insanları görmeye, farklı bir havayı solumaya gidiyorum. Bir de deniz kenarına inebilirsem tamamdır :) ...Ne isem ne kadar isem kabullendim gitti  Hani yetebilseydim değiştirirdim vitrini  Azıcıkmışım anladım görüp hissettikçe  Suyun, ağacın, toprağın bilgeliğini... ...Yola çıkmalı, yola çıkmalı  Yola çıkmalı hemen, hemen...

  Hepimiz kararlar veririz yeni yıla girerken. "Rejime başlayacağım", "sigarayı bırakacağım", "yabancı dil öğreneceğim" vs. vs... Haliyle ben de bazı kararlar verdim. Çok keskin şeyler değil aslında. Yapılabilitesi yüksek şeyler. Mesela evdeki öğünlerimi düzelttim ki son bir kaç yıldır evde yemek yapma konusunda çok tembel davranıyordum. Şimdi en azından her öğünüme eşlik eden güzel salatalar var. Geçen gün ne bulursam kattığım salatanın içine nar bile ekledim ki benim için bir üst seviyedir. Tamamdır oldum ben :p Bunun yanında bir kararım da uzun zamandır ara verdiğim platese başlamaktı. Yılbaşı hafta ortasına geldiği için bu işi hafta sonuna ertelemiştim (bahaneler, bahaneler...) . Neyse bu hafta platese de başladım. Nefes egzersizlerini nasıl unuttuysam artık, ilk yaptığımda başım döndü :) Bu yıl içinde yapmak istediğim şeylerden birisi de ilgi alanımla ilgili bir kursa başlamak. Resim olur, fotoğrafçılık olur, sinema olur, hatta...

Bu hafta sonumu tamamiyle kendime ayırdım. Uzun zamandır evimle ilgilenmiyordum. Şöyle detaylı bir temizlik yapayım dedim. Her odada, çekmece raf vs. detaylı uğraşınca tüm günümü aldı temizlik ve kesinlikle yukarıdaki kadar eğlenceli değildi.  Hayır, henüz topuklu ayakkabılarla banyo temizleyemiyorum.  Henüz topuklu ayakkabılarla işte bir günümü bile zor geçiyorum... :)  Tanrımm, bu kadınlar bunu nasıl yapıyor... :)  Böyle olsun isterdim tabii ki.... Ama böyleydim...   Pekala itiraf ediyorum, bir ara kulaklığı takıp dans etmiş olabilirim... :)  Ama gerçekten kısa sürdü..... Neyse ki çamaşır makinem var... Ama işte o tüylerden bende yoktu... :(  Sonrası mı?... Tüm pazar süren yorgunluk... Öyle ki bütün günümü tv karşısında film izleyerek geçirdim.  Bu da iyi oldu tabii bir yandan. Birikmiş filmlerimi temizledim birazcık :) Yine de mutluyum. İnsan bir işi erteleyince gerçekten mutsuz oluyor....

Evimdeki eşyaların takım olmasını istemedim hiçbir zaman. Farklı koltuklar, farklı masa, farklı kitaplık. Ama uyumlu olacaklar. Marifet orada zaten... Size oluşturulmuş bir takım yerine, sizin kendi takımınızı oluşturmanız. Benim de dileğim odur ki, hoşuma giden şeyleri bir araya getirerek kendi zevkimi yansıtayım. Düşündüm de bunlarla başlayabilirim. Evimin bir köşesinde tam da böyle bir şeyler istiyorum. Nasıl bir evim olacaksa artık :) (Yazar burada gelecek zaman kullandığı için dehşete düşer ve üzülür. Neyse sakin olalım...Gelecek de bir gün gelecek...)

Eskiden tüm hislerini, seni hislendiren şeyleri bir yerlere kaydetme olanağın yoktu. Sosyal Medyalar, bilgisayarlar, telefonlar...Hiçbir şey yoktu. Sadece bir kağıt bir kalemdi elinde olan. Mektuplara ve defterlere kaydetmeliydin tüm anılarını, hislerini, fotoğraflarını ve babam bunu iyi değerlendirmişti. Askere gittiğinde anneme olan aşkını dile getirdiği, kendince çizip süslediği, romantik şarkılar yazıp, o zamanın ünlülerinin fotoğraflarını yapıştırdığı bir defter yapmıştı kendine. Çocukluğumdan hatırlıyorum o defteri. Ara sıra bakar dizi karakterleri gibi annem ve babamın o günlerini hayal etmeye çalışırdım. Yılbaşı tatilinde ailemle bol bol nostalji yapma fırsatı bulmuştuk. Eski fotoğraflar, defterler, hatıra eşyalar... Hepsi çekmeceden çıkarıldı, hepsine ait anılar anlatıldı, hatırlandı, hatırlanamadı. Zamanın nasıl da hızlı akıp gittiğini kuşak farkı gözetmeksizin anladık yine, yeniden. İşte o muhabbet sırasında söz konusu defter elime bir kez daha geçti. Biraz da günlük...

Eskinin kadınları daha mı bir zarif, daha mı bir güzelmiş, bilemedim :) Bendeki uyum da şahane...Sigara, kahve, deterjan...bu deterjan nereden çıktı bilmiyorum inanın :) G.O.R.A' daki "tahta" izlenimi verdiğinin farkındayım. Yalnız söylemesem olmaz, abla allığı biraz fazla kaçırmış sanki. Yoksa sigaranın insanları bu kadar canlı yaptığını sanmam (Resimlerin kaynakları için üzerlerine tıklayın...).  

Ankara Klasik Otomobilciler Kulübü, elindeki parçaları Armada Alışveriş Merkezinde sergiliyor. İnanılmaz güzel parçalar var. Klasik otomobile de, fotoğrafa da doydum :)