Sertab ve Rengarenk
Son bir kaç yıldır şöyle bir düşüncem vardı. "Eskiden albümler daha iyidi, daha güzel şarkılar, daha kaliteli sesler, daha iyi aranjeler vardı, şimdi çok bozdular herşeyi" . Bu düşünce sayesinde bir çok albümü tamamen dinlemezdim bile. Sonra farkettim ki değişen müzik değil, biziz. Hayat öyle bir kovalıyor ki, albümleri hep fonda dinliyor, ona özel zaman ayırmıyoruz. Eskiden böyle değildim ben, her albümü defalarca arka arkaya dinler, kartonet elimde, kim yazmış, kim çalmış, vokallerde kimler var bakardım. Öyle verirdim ki kendimi müziğe, tek bir zil sesi, bir gitar tınısı bana tat verirdi. Sonra işte bana bir haller oldu, özenle dinlememeye başladım, üstelik bunu yaparken de insanlara özenmiyorlar artık albümlerine diye eleştiride bulunuyordum. Tüm bunları neden mi anlatıyorum. Yaklaşık iki saat önce eve dönüş yolunda Sertab'ın "Rengarenk" albümünü ilk kez baştan sona dinledim. Albüm çıktığı andan beri elimin altındaydı ama arada bir "İstanbul...