Özzel Efekt...

Bu sene çok kar yağmadı ama yağdığı günler iyi tuttu diyebiliriz. Şekil 1 A :)

Tabii ki de bizim ofis geliyor akla :)) Her ne kadar ben bu postu yapana kadar kurudularsa da her yıl bize güzel çiçeklerini veriyorlar. Seviyorum onları...

Patron bize kahve ve süt makinası alarak büyük hata yaptı sanırım:) her gün yeni yeni şeyler deniyoruz. Hele soğuk havalarda resmen içimiz ısınıyor bu eğlence ile...

Ofisimizdeki Aloe Vera ya şiirler yazasım var :)

Evde ahşap parçalarından yaptığım yılbaşı ağacı arkadaşlarımın çok hoşuna gitmişti. Çok beğenilince işyerime de yaptık :) 

Ofis değil bahçe sanki. Maşallah hepsine :))

... orkidelerimiz bizi mutlu ediyor... :) Bu yıl aslında iyi görünmüyorlardı. Ofiste bazı değişiklikler yaptık. Ardından orkidelerin kökleri sağlıksızlaştı. Önce çözemedik tam olarak neden olduğunu ama daha sonra fark ettik ki ortamın nemi çok önemli. Çay makinesi daha önce bizim odada idi. Onu farklı bir odaya almıştık. Orkideler de buna tepki veriyordu. Çay makinesini tekrar eski yerine alınca odanın nemi arttı ve orkidelerimiz eski haline döndü. O nedenle sanırım mutfak gibi yerlerde orkide için daha elverişli...

Her yıl klasik olarak süsleri çıkarıp süsleriz ofisimizi. Bu sene ilaveten kutulardan ağaç yaptık. Çok da güzel oldu bence. Hazır ofis demişken farklı zamanlardan farklı renkler de dursun burada bence :)))

Sevgili çiçeğimiz sen bir Yılbaşı Çiçeğisin. Senin Aralıkta ya da Ocakta açman lazım. Hazirandayız. Bilmem farkında mısın... :)))

Ofisimiz resmen orkide cennetine döndü. Kocaman bir maaaaşşaaallaaah diyeyim. Kışın beyazına bu renkler ne de güzel yansıyor... :) 

Bakmaya doyamadığım çiçeğin fotoğrafını çekmeye de doyamadım ne yapayım :) Bu sene de bizi çiçeksiz bırakmadılar...Minnetarım. 

Malum ofisimizin orkidelerinin maşallahı var. Ama hep beyazdı. Sonra farklı bir cins orkidemiz oldu. O minik minik sarı çiçekler açıyordu. Sonra pembe çizgili nefis bir tane geldi. En sonuncusu da sarıymış. Büyük büyük sarı bu kez :))

Yeni orkidemiz de açtı sonunda. Merak ediyorduk ne renk olacak diye. Pembe çizgiliymiş :)

Biz yılbaşı moduna gireli çok oldu ama postu bugüne nasipmiş :))

Sarı orkidemiz geleneksel olarak bu yıl da tam zamanında açtı. Çok güzel açtı hem de bu kez (buraya kocaman bir maşallaahhh gelecek) . Güneşimiz oldu resmen...

Üç haftadır inanılmaz bir koşturmacanın içerisindeyim. Bunun ilk iki haftası Antalya'da geçti. Hem annemin ameliyatı, hem babamın göz ameliyatı, hem de o arada bahara merhaba diye çıkıp gelen minik yeğenim Demir... Neredeyse bir dakika boş zamanım olmadı. Döner dönmez de işte acayip bir yoğunluğa girdim. Hani derler ya, kafamı kaşıyacak vaktim olmadı. Tam o durumları yaşıyorum şu an. İki gün önce de iş gezisi diye yollara düştüm. Çok şükür hem annem, babam, hem yeğenim iyiler. İşler ise gümbür gümbür. Ama olsun her şey yolunda olsun da bunlar tatlı telaşlar, tatlı yorgunluklar olarak kayda geçsin.  Bu arada Antalya'ya bahar gelmişti çoktan. Darısı Ankara'nın başına. 

Geçen hafta çok kaotik bir gün yaşadık iş yerinde. Öyle ki, bunu buraya gecikmeli de olsa not düşmek istedim. İşlerin ters gitmesi, üstüne bir sürü farklı farklı işlerin çıkması, bir de bonus olarak ofisi su basması... Bir noktadan sonra sinirden gülersiniz ya her şeye, işte o ruh haline kavuştuk. İnanılmaz bir gündü. Hala düşününce histerik bir gülme alıyor beni. Özellikle elimde temizlik sopası ile, bir müşteriyi kovalama sahnem (gerçekte olmadı tabii ama komedi film tadında hayalimde kovaladım) ... :)) Neyse o günü atlatıp eve gittiğimde, bir duş alıp, bir şeyler atıştırıp TV'ye bile doğru dürüst bakmadan yatağa girdim. Çay ve kitapla durumu nötralize etmeye çalıştım :). Bu da böyle bir anımdır. 

Tatsız günler yaşıyoruz yine. Her gün daha bir karanlık. Ama karartmamalıyız dünyamızı. İnadına direnmeliyiz bu karanlığa. Tek bir ışık bile olsa etrafımızda ona tutunmalıyız. Sevgilimize, çocuğumuza, ailemize, işimize, hayvanımıza, kitaplarımıza, filmlerimize... Yüzümüze gülümseme getiren ne varsa.... Vazgeçmemeliyiz.  O yüzdendir ki, bu günlerde bile, bir süs kutusu açıp, süslemeye giriştik ofisimizi. Karanlığa karşı tek silahımız aydınlık çünkü. 

Son iki haftadır inanılmaz yoğun geçiyor iş. Hep son dakika işleri, denemeler, aynı anda birden fazla proje takibi, siparişler vs. vs.... Bir yoğunluk, bir stresss. Artık cuma günü dayanamadık ve mesai saati kahve için kaçtık :) Azıcık kafamızı dinledik.  Burada da çoğu kez paylaşmıştım, dağ başında çalışıyoruz, market yok, banka yok vs diye. Artık o günler geride kaldı gibi görünüyor. Yanımıza koca koca binalar diktiler, haliyle çalışan sayısı da arttı. Kafeler falan açıldı :) Biz de kaçarız artık böyle, inşallahhhh...

Doğuya bakmasa da ofisimiz, bir yolunu bulup geliyor güneş, "günaydın" diyor. Bu sabah karşı binanın camından yansıma tekniğini kullanmış :))