Özzel Efekt...

Aslında Mayıs'tan bir gün... Yasakların olduğu zamanlar ilk yasaksız tatil günüydü 19 Mayıs. Bizim de uzun zaman sonra ilk kez Tunalı'ya, Kızılay'a indiğimiz gün. Uzun zamandır post yapmak istiyordum.  Zamanlaması biraz karışık oldu ama bugünü unutmak istemediğim için buraya not düşmek istedim. Hem zaten her şeyin tuhaf ve zamanlamasız olduğu böyle zamanlarda anılar da kronolojik sıraya uymak zorunda değil :) Bugünü unutmak istemememin bir sebebi de günün sonuna doğru yaşadığım panik ataktı. Uzun zaman evden çıkmayınca gün sonuna doğru her şey üstüme üstüme gelmeye başlamıştı. Resmen gezme yetimi yitirmiş gibiydim. Bir an önce kendimi eve atmak istemiştim. Maalesef bu pandemi hepimizde kalıcı bir şeyler bıraktı. Şimdilerde gezme konusunda yetimi geri kazanmaya başladım. Ama asla eskisi gibi olmayacak gibi bir his var içimde. İki gün önce ikinci doz aşımı olmama rağmen gelecek nasıl olacak hiç kestiremiyorum.  Neyse biz bugünlerimize bakalım. Elimizde olan da sadece bu değil...

Geçenlerde Belediye'nin Kızılay'da Mural sanatı etkinliği düzenlediğini görmüştüm. Benim gibi mural hayranları için harika bir haberdi. Büyük bir heyecanla Kızılay'a gittim. Lakin hepi topu dört tane yeni mural gördüm. Bunlardan üçü aynı noktadaydı. Daha fazla olacağını düşünmüştüm. Ben mi bulamadım yoksa sadece bu kadar mıydı bilemedim. Ama olanlar da çok güzel. Tüm sanatçların eline sağlık. Yukarıdaki resim Karanfil metro çıkışında hemen sağda. Aşağıda da,   üç tarafı da boyanmış bir elektrik kutusu var. Olgunlar girişinde... Bu yavrucak da sokak müziğinin tadını çıkarıyordu . :))

Bazı şeyleri geç de olsa keşfetmek güzel. Aylak Madam da onlardan biri. Yılların mekanıymış Ankara'da ama ben yeni duydum. Hemen gidip denedik. Yemekleri (en azından o gün bizim yediklerimiz) gayet lezzetli idi. İçerisi de biraz ev gibi dekore edilmiş farklı bir havası var. Duvarlardaki çizimler çok iyi. Sevimli bir mekan. Bir kere daha gidip en azından "Hindistan Cevizi Rüyası" nı denemek istiyorum. 

Uzun bir aradan sonra Cuma günü arkadaşlarla dışarı çıktık. Üniversitede gençliğimin geçtiği Olgunlar'a gitmekti planımız. Önce Soul'e oturalım dedik ama iyi yer kalmamıştı biz de kendimizi Kafka'ya attık. Tam köşede, kocaman, yuvarlak bir masa vardı. Orayı kaptık 7 kişi. Ama ambiyans olarak nefis bir yerdi. Hem biraz kumarhane masası, hem biraz tiyatro sahnesi. Harikaydı. Muhabbetimizin yaklaşık 30 dakikası böyle bir masada neler yapabiliriz ile geçti. Bir dahaki buluşmaya iskambil kağıdı götüreceğimiz kesin :DD Şaka bir yana güzel eğlendik. Ertesi gün yaşadığım "akşamdan kalma" moduna değdi...