Gökyay Vakfı Satranç Müzesi

-

Yeğenimin bir satranç sevdası var ki anlatılmaz yaşanır. Şu ara o turnuva senin bu turnuva benim geziyor. Başarılı da hani çocuk. Maşallah diyelim...

Ankara'ya geleceğini duyunca onun için planıma Gökyay Vakfı Satranç Müzesi' ni ekledim. Giderken de açıkçası ne kadar farklı satranç takımı vardır ki diye düşünüyordum. Ufaklık hayal kırıklığı yaşamaz umarım diye içimden geçirdim. Sonuç, tüm satranç takımlarını gezemeden yorulduk. Yani gerçekten o kadar çokmuş ki bir yerden sonra bir zihin yorgunluğu yaşıyorsunuz ve tüm takımlara hakkını vererek gezemiyorsunuz. Beklediğimden çok çok zengin bir koleksiyon çıktı karşıma. Yeğeni unuttum, ağzım açık, insanların hayal gücüne hayran kalarak gezdim müzeyi. Bulunduğu bina dar gelmiş diyebilirim öyle yani. Gökyay Vakfına helal olsun ne diyebilirim ki...
















Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sid' in İntikamı...

-
Resim
Nasıl ki Star Wars serisinin en dramatik ama en sevdiğim bölümü "Revenge of the Sith" ise, şimdiye kadar yaptığım en zor kanaviçe de bu oldu ( Cümleyi toparlayana bir yastık hediye edeceğim :)) ) . Kısaca anlatmak istiyorum hikayesini.... Her şey arkadaşıma doğum günü hediyesi projemle başladı. Ona bir şeyler işlemek istiyordum ama sevdiği bir şey olsun diye düşündüğümden ağzını aramaya başladım. Bir muhabbetin ortasında,  Ice Age' deki Sid' i çok sevdiğini öğrendim. Tamamdır dedim, Sid' i işleyeceğim. Oturdum bilgisayar başına Sid şablonu arıyorum. Kesin vardır diye de anlamsız bir özgüvenim var. Ama yok, yani istediğim gibi yok. Ya küçük ya da aradığım gibi değil.  Tabii ben ümitsizliğe kapıldım ve başka bir şey yapayım bari girişimlerine başladım ama aklım kaldı Sid'de. İçimdeki "yapabilseydim çok güzel olacaktı" sesleri baskın çıktı ve şablonunu kendim çıkarmaya karar verdim   Önce bir Sid fotoğrafı buldum. Sonra onu...
DEVAMINI OKU...

Telgrafın Tellerine Kuşlar mı Konar ?

-
Resim
Üçüncü etamin işimi de bitirdim. Aslında örnek aldığım fotoğrafta bu kuşlar 4 tane idi ve kalp şeklinde kuyrukları vardı. Ancak hem benim kasnağıma sığmadığı, hem de fazla kalabalık durduğu için ben biraz değiştirdim. Ha bir de göbekleri beyazdı, ben kendi renklerinin açık tonlarını tercih ettim. Bu hali bence daha güzel oldu. Son bir adım kaldı. O da çerçeveletmek. Noel Babayı da henüz çerçeveletmedim. Çerçeveciyi ihya edeceğim bu gidişle. Puzzle, etamin derken bir sürü şeyi biriktirdim çerçeveletmek üzere.  Şimdiki projem bir doğum günü hediyesi :) Hadi bakalım. Bir işe başlamak, o işin yarısıdır derler...  Güm güm...   Göbekleri de doldurduk mu, tamamdır...  Favorim...
DEVAMINI OKU...