Özzel Efekt...

Geçtiğimiz haftalarda bir gün, belki de Ankara'nın en soğuk günlerinden birinde yürüyüş yapma kararı aldık (deliyiz çünkü). Kuğulu Park'taki kuğular ve ördekler bile bize "sizin bu havada ne işiniz var burada" der gibiydiler...

Sabah bembeyaz bir Ankara'ya uyandık. Saatlerce lapa lapa yağan karı izledik. Güzeldi, rahatlatıcıydı, soğuktu, zaman zaman da ürkütücü... Aklıma Gölgesiz'lerin meşhur repliği geldi ve içimden tekrarlamadan edemedim... Kar, Neden Yağar Kar... Yanlışı yapanın siz olduğunu bildiğinizde, daha doğrusu bir şeyler yapmamanın yanlış olduğunu farkettiğinizde artık doğruyu yapmanın hiç bir samimiyeti kalmayacağını hissettiniz mi hiç. Ne yapacağını bilmez halde, bir arafta gibi,... Böyle hissettiğimde uyandım bu beyazlığa... En azından beyaz bir araf... :) Bakalım zaman her şeyin ilacı olacak mı...

Geçtiğimiz hafta biraz gergin geçti. İşler güçler, terslikler ve huzursuzluk. Baktık olmuyor böyle çıktık 15 dakika mola verdik ve bize çok yakın vadimize fotoğraf çekmeye gittik. Aslında hep böyle yapmalı insan. Eğer elinden gelen bir şey yoksa, işi oluruna bırakıp gelişmeleri izlemeli. Bu esnada da kendisini ruhen çok yormamayı başarmalı. Giden zaman geri gelmiyor, stresle kendimize verdiğimiz zarar da öyle. Doğa, müzik, kitap, tv... seni ne iyi hissediyorsa ona yönelmeli... Sakince beklemeli. Atalarımızın da dediği gibi; su akıyor ve yolunu buluyor :)

Bu sabah yağdı :) Tabii ki tutmadı ama ruhu alıştırırcasına beyaz kapladı her yeri, kısa süreliğine de olsa. Kış "Geliyorum, hazır olun" dedi bu sabah. Kalın giysiler, ev planları, uzun geceler için el işleri, filmler, kitaplar, müzikler, sıcak içecekler... cephanemiz hazır, biz hazırız. Bekliyoruz :) 

Yine sisli ve soğuk bir Ankara sabahına uyandım. Geçen günlerde aynen böyle bir sabaha uyanmıştım ve fotoğrafını çekecek çok şeye rastlamıştım. Ama elimi eldivenden çıkarmaya üşendiğim için çekmemiştim o güzelim kareleri. Bu sabah üşenmedim ve çıkardım ellerimi. Önce kargalar çekti dikkatimi. Servisle gelirken bir ağaca sığınmış onlarca karga gördüm. Etrafta o kadar ağaç varken bu ağaca üşüşmüştü hepsi. Bu karanlık ve soğuk havalarda onlar da yalnız olmayı sevmiyor demek ki. Ben de şanslıydım ki kırmızı ışıkta durmuştuk ve daha 32 sn. vardı :)  Diğer fotoğrafın kahramanı ise gecenin soğuğuna hazırlıksız yakalanmış bitkiler. Uykuda yakalanmış hepsi bu acımasız hamleye. Gerçi biliyorlar ki dayanıklılar ve bir kaç saate atacaklar tüm buzları üzerlerinden. Saldırı bu sabahlık da bastırılmış olacak. Doğa da savaşıyor bizim gibi, ayakta kalmaya çalışıyor, yeniliyor ve yeniden başlıyor... Her gün. 

Çıkmayın. Dışarısı gerçekten soğuk. Garip bir soğuk var bu sene. Dereceler belki normal görünüyor kışa göre ama soğuğun niteliği farklı. Garip bir şekilde içinize işliyor. Eğer zorunlu değilseniz evinizde kalın. Gerçi bu havaların güzel yanları da var. Kar yok ama geceden kalmış buzlarla bembeyaz olmuş ağaçlar harika görünüyor. Ellerimi eldivenden çıkarabilsem çekecektim fotoğraflarını, yapamadım. Öyle bir soğuk var...  Nasıl da battaniye, sıcak çikolata, TV modundayım anlatamam. Böyle zamanlarda sabahın 07:30' unda işyerinde olmak daha bir başka koyuyor adama. Benim yerime siz keyfini çıkarın evde olmanın. Haa illa da dışarı çıkacağım diyorsanız, içinizi ısıtan şeyler yapın :)

Bugün Ankara'ya ilk kar düştü. Daha Ekim'in başındayız. Biliyorum sıcaklar son bir kez daha uğrayacak. Yine de acı bir idrak içindeyim ... kış kapının önünde.  Ben de sanırım kışa hazırlık içerisindeyim. Çizmek istiyorum mesela, ne olursa... Bol bol kanaviçe deseni topladım. Kafamda tasarladığım projeler var. Hali hazırda örmekte olduğum bir amerikan servisi takımı ve yapmakta olduğum bir puzzle da var. Ayrıca bir sürü film izlenmeyi, en az dört kitap okunmayı bekliyor. Zamana ihtiyacım var...hem de çok.  Hayatımız bir bilgisayar oyunu olsa, şu aralar bol bol "ekstra zaman bonusu" almaya çalışırdım :)

O kadar soğuk bir gündeyiz ki, sonbaharı özledim. O zamandan kalma bir fotoğraf ile içim ısınsın istedim. Biraz anormalim sanırım, insanlar genelde kumsal fotoğraflarına vs. bakar. Benim özlediğim mevsim çok sıcak da değil. Ama seviyorum.. Tam bunları yazarken radyodaki sesin "Erzurum -31' i gördü arkadaşlar" demesi üzerine de vicdan yaptım ...burası olsa olsa - 10 derece. Nankörlük mü acaba bizim ki? Ama soğuk işte, hem de çok soğuk...

Sabah uykulu bir halde camdan bakılır, o kadar erken kalkıyorsundur ki henüz sokak lambaları sönmemiştir. İşte o lambanın ışığında lapa lapa kar yağdığını görürsün. Beynin "müzik kutusu" otomatik olarak devreye girer. Mırıldanmaya başlarsın....Geleneksel "Her yerde kar var" günlerine hoş geldiniz. :)

Pin It Pin It Pin It Pin It Pin It Bu resimler sizi aldatmasın. Bunlar geçen bahardan çektiklerim...Bu sene bahar gelmiyor, gelemiyor, gelmek istemiyor. Hala kışı yaşıyoruz. Biliyorum atalarımız, "Mart kapıdan baktırır..." demiş ama hani bu süreç hep şöyle işlerdi; Artık havalar hafiften ısınmaya başlardı (hafiften diyorum bak) ama birden Mart gibi donardık tekrar. Bu yıl ise çok farklı bir süreç yaşıyoruz, henüz hiç hava ısınmadı. Hala kışın ilk günlerini yaşıyor gibiyiz. Hava durumu siteleri haftaya da kar var diyor. Eğer böyle giderse biz de "Nisan kapıdan baktırır.." diyeceğiz diye korkuyorum. Torunlarımıza bırakmak zorunda kalmayız umarım bu kalıbı :/ Baharı korkuttuk mu acaba, kızdırdık mı yoksa? Kış ile işbirliği yapmış gibi görünüyor. İkisinin birlikte Cemre' lerin ikisini ortadan kaldırdığını düşünüyorum. Üçüncüsüne dokunmadan bir şeyler yapmamız lazım. O nedenle "Bahar Duası" geldi aklıma. Hep yağmur iç...

Biz romantikler için kar, battaniye, romantik komedi ve sıcak çikolata eşliğinde camdan izlenecek bir eğlence idi. Bu seneye kadar... "8 mart 2011 Ankara Kar Felaketi" ' ni yaşamış olmamız bile bu seneye şaşırmamıza engel olamadı. Çok yağdı, çok çok yağdı bu sene. Bir kere erken çıkmamıza, bir kere ofiste kalmamıza, dün 3 saatimizi yolda geçirmemize, bugün de tatil yapmamıza neden oldu. Tatil bile eğlendirmedi açıkçası çünkü yarın ne olacak diye kara kara düşünmeye başladık. Zira dünden beri aralıksız yağan kar anca şu saatlerde biraz yavaşladı. Hava durumu siteleri bir saat içinde yine başlayacağını söylüyor. Yarın işe gidip gidemeyeceğimiz ise ancak yarın belli olacak. Umarım kararı yola çıkmadan verebileceğimiz bir durum olur. Çünkü yollar böyle zamanlarda gerçekten çekilmiyor. 12 yıldan fazladır Ankara' dayım. İlk kez karın "sefa" sı yerine "cefa" sını çektim. Ve şimdi doğudaki insanları daha iyi anlıyorum. Onların neredeyse yaşam şekli ...

Dün gece Ankara  - 21 derecemiymiş...hurafe onlar. İnanmayın, biz yanıyoruz burada.. (!!Q'!'^+%&=)... :)

Bu sabah uyanır uyanmaz beynimde bu şarkı dönmeye başladı ve tüm gün çalıp durdu. Karlı ve kapalı bir güne uyanmıştım nereden çıkmıştı bu şarkı ...Gözümün önüne denizi getirip karlı bir manzaraya bakmak tuhaftı. Sonra, gündüz olmasına rağmen inatla geceymiş de bu şarkıyı dalgaların eşliğinde söylüyormuşum gibi düşünmeye çalışmam... Buz gibi havada bir ara yaz esintisini hissettim mi bana mı öyle geldi emin değilim. Yoksa sandığım gibi bir yaz şarkısı değil mi bu ? Şöyle bir kategori var mı? "Kışın dinlenecek, yazı hatırlatacak şarkılar" :) Çünkü bu şarkıları ben daha çok sonbahar ve kışları dinliyorum. Ama aklımda sürekli yaz ve deniz oluyor...İlginç Müzik, insanoğlunun sahip olabileceği en ucuz, en kolay ve en güvenilebilir moral kaynağı.Canın mı sıkkın? Aç bir şarkı. Mutlu musun? Dans et.Heyecanlı mısın ? Tempo tut...Yeter ki içindeki melodiyi kaybetme... :)

Uzun zamandır böylesi soğuklar yaşamıyoruz sanırım :) Tüm ülke son bilmem kaç yılın en soğuk zamanlarını yaşıyor. Ben açıkçası gündüz vakti -11 dereceyi en son ne zaman gördüm hatırlamıyorum. İşte bizim işyeri tam da böyle bir yerde olunca kışı daha da çok hissediyorsunuz. Hele iş için sabahın 7 sinde yollara düşüyorsanız.... Ama yine de çok güzel görünüyorlar... Tabi böylesi olumsuz durumlarla eğlenmeyi de bilmeli :) Ne dilediğine dikkat et :) Her zaman nerede durduğuna dikkat etmeli... Kıskanıyor olabiliriz evet... Cana geleceğine   mala gelsin... Demokrasilerde çare tükenmez... :)