Özzel Efekt...

  Bu yazı kelebeksiz kapatacak değiliz...:)

Biraz gecikmiş bir post olacak yine. Bayram tatilinde Ankara'daydım. Boş şehrin tadını çıkarayım dedim ama başka misafirlerimiz vardı :) Şehri resmen kelebekler istila etmişti. Bu kadar çok kelebek gördüğümü hatırlamıyorum. Tabii onları tek kareye almak mümkün olmadı. Ama aralarında yürümek mükemmeldi...

Arada bir börtü böcek çekmezsem olmuyor :)

Dün akşam bir kelebek geliverdi aniden. Öyle tuhaftı ki. Yavaş hareket ediyordu. Bilirim ben bunları bir türlü fotoğraf çektirmezler. Ama bu öyle değildi. Ağır ağır ilerliyordu. Elime bile aldım hiç bir şey yapmadı. Muhtemelen ve maalesef ki tatlı yaşamının son anlarını yaşıyordu. Üzülme kelebekçik, evrene ve ekolojiye yaptığın onca göremediğimiz faydanın yanı sıra, benim bloğuma da iz bırakmış oldun. Ve kimbilir dünyanın diğer ucunda senin kanat çırpışınla nasıl bir olaylar zinciri başladı :))

Şu aralar Ikea'dan aldığım dekoratif tabakları boyama çılgınlığına giriştim. Şu postumda bahsetmiştim zaten. İki tane daha boyadım. Birisi kendime diğeri de küçük yeğenime. Yeğeniminki resmen emri vaki oldu :))) Bir gün ansızın kendisinden bir telefon aldım (Evdekilerden habersiz arıyor bu arada 5 yaşındaki hatun) . "Halaaaaaa, sen babaanneme tabak çizmişsin ya, bana da yapar mısın, ama rengarenk olsun ve kelebekli olsun" dedi :DD. Eeee bu saatten sonra o tabak çizilecek, kaçış yok.... Kendime de binaların olduğu bir tabak çizdim. Aslında fikir olarak çok hoşuma gitti ancak tembellik yapıp kenarları fırça ile boyamak yerine cama yazar kalemle geçtim ve verniklerken birazcık aktı boyalar. Ama olsun. O da bana ders olarak sehpamın üzerinde duruyor. Artık üşenmiyorum. Zira yeğenimin kelebeklerini boya ile yaptım ve hiç akma olmadı.  Kafamda daha en az iki tabak çizimi projesi daha var. Allah beni ıslah etsin :DDDD

Normalde kelebek fotoğrafı çekmek için şekilden şekle girer, taklalar atar yine de adam akıllı kareler yakalayamam. Hele kanatlarının tam açık olduğu şekli sanırım şimdiye kadar hiç yakalayamamıştım. Bu sabah servis beklerken çok uslu bir kelebek geldi yanıma. Uzun uzun, rahat rahat fotoğraflarını çektim :))

Hafta sonu yine doğa ile iç içe idim. Hava muhteşem, ne çok sıcak ne de çok soğuktu (pekala itiraf ediyorum geceye doğru serinledi ama olsun o kadar.) . İlerleyen saatlerde yağan yağmur bile keyifli idi. Bir müddet bize çok uzak yerlerde çakan şimşekleri izlemek... (Sonra o fırtınanın şehrin oturduğum yerinde olduğunu anlamak pek hoş olmasa da... :)) ).  Kalabalık bir grup, yemekler, muhabbetler, sessiz sinema oynamalar... O kalabalıkta, o ateşte pişen çayın kıymetli tadı :) Renkler çok güzeldi. Bir sürü foto çektim. Hem buraya hem de hafızama kaydediyorum şimdi o renkleri... Ama bir bedeli var tabii bunların. Yor-gun-luk. İnsan Pazartesi günü 6:30 da kalkacaksa, pazar geç saatlere kadar dışarda olmamalı (Anneanne gibi konuştuğumun farkındayım ama hayatın gerçekleri bunlar :D ) . Zira şu an beni o yataktan kaldırıp işe getiren karanlık ve paralel güçlerin peşindeyim :) Bu sezonu da kelebeksiz kapatmadım. Bir sürü kelebek vardı ama içlerinde en sakinleri bunlar....

Fıkra gibi biliyorum ama bu sabah bir kargodan çıktı bunlar... Günüme neşe, yüzüme renk oldular... Bir de güzel fotoğraf makinası buldum ki, bol bol çekmeyeceğim de ne yapacağım... :)       

- Çektim mi acaba, - Çekmişsindir canım, - Ne çektiğimi göremedim ki, güneş... - Çekmişsindiiiiirrrr O ışık güneşin değil de, senin ışığınmış be kelebek... :)

Buraları baharda çok güzel olur demiştim. Çeşit çeşit çiçekler ve böcekler...Günün envanteri, iki kelebek bir de arı. Hepsini suçüstü yakaladım :) 

Yok öyle bir şey. Varsa da benim haberim yok. Şimdi icat ettim zira bugün kadrajıma iki nefis kelebek kondu :)

Artık başka bir manzaraya uyanıyorum. Hala açılmamış kolilere çarpa çarpa ilerliyorum henüz benimseyemediğim koridordan. Yanlış odalara girip girip çıkıyorum. Sadece perdesi takılmış odalara sığdırdım şimdilik hayatımı, bir kaç güne normale döner diye umuyorum. Bu arada taşındıktan sonraki ilk iş günüm, akşam servisten eski evin orada inerim diye korkmuyor da değilim. Yeni bir şeyler oluyor hayatımda, güzel bir şeyler. Örneğin tahmin edemeyeceğim kadar "benlik" bir perde buldum, hiç aklımda yokken :) Bunu da "nasıl başlarsak öyle gider" ' e yoruyorum. İyi başladım, iyi gitsin... Kelebekli perdem... :)

Bu hafta sonunu oldukça tembel geçirdim. Mutluyum :) Evde pineklememi asosyallik olarak değerlendirebilirsiniz ama geçtimiz iki hafta sonunu hasta geçirince alışkanlık yaptı sanırım. Bünyem kaldırmadı dışarıya çıkmayı :p. Şaka bir yana bu hafta sonu dinlenerek tamamen toparlanmayı planladım ve sanırım başarılı da oldum. Gerçi saat olmuş 23.30, benim yaklaşık 6,5 saat sonra kalkmam lazım ama çektiğim ve uğraştığım bir kaç resmi yüklemeden uyumak istemedim. Günümüze renk katsın...:) Bu arada evde fotoğrafını çekecek aksesuar kalmayacak yakında, işte o zaman ister istemez dışarı atacağım kendimi. Sevdim ben bu renklerle oynama işini... Pin It Pin It Pin It