Özzel Efekt...

Yaklaşık iki hafta önce, sırf boş durmamak adına başlamıştım bu çarpı işine. Bu hafta sonu bitirdim. Güzel de oldu. Evimde çiçeklerin çok olduğu bir köşeye asacağım. Aynı şekilde kollarını açmış şefkat bekleyen bir kaktüsüm var :) Bir diğer kaktüsüm de yavruladı (Yavruladı doğru bir tabir sanırım, ne denir bilmiyorum... :D). Yakında ufaklıkları farklı bir saksıya almam gerekecek. Hazır çiçeklerden konu açılmışken, ofisimizdeki zambağımız da açmış. Rengi çok güzel :) 

Annemin teee Antalya' lardan getirdiği kaktüsleri tek tek minik saksılarına ektik (Evet biliyorum Ankara'da da kaktüs var...) . Görsel olarak çok sevimli bulmayanlar var ama ben hoş göründüğünü düşünüyorum kaktüslerin. Ama sevmemin en önemli nedeni sanırım bir nevi sadık çiçek olmaları. Biliyorum çiçek yetiştirmek ilgi ister ama ben çok nazlı çiçekleri sevmiyorum. Yetiştirmeyi beceremez de, solmalarına neden olursam moralim bozuluyor. Ama kaktüs öyle mi? Az su, az alan, az naz. Gerçi kaktüs bana biraz yabani hayvanları hatırlatıyor. Hani ormanlarda özgür özgür gezen hayvanları kafese koyarsanız özelliği pek kalmaz ya, sanki kaktüs de çöllerde, geniş alanlarda başka güzel. Ama evime henüz çöl taşıyamıyorum :) kendisine biraz da ilgisizmişim gibi davranırsam, belki doğal evini aramaz... Kaktüse işkence edermişim sırf onun iyiliği için... :) evet henüz uyanamadım ...Neyse işte, kaktüslerimi seviyorum...

Şimdi bu bir kaktüs, bunda hemfikiriz. Ama benim gibi hayalgücü abartı bir insan, burada dört tane kızıl güzelin dans ettiğini de görebilir...Hatta alt tarafta bir farenin de onları izlediğini... :)