Özzel Efekt...

John Verdon kitaplarını çok seviyorum. Aşırı derinlikli olmasalar da güzel bir polisiyeyi güzel kurgulanmış olaylar örgüsüyle, oturmuş karakterlerle okuma fırsatım oluyor ki bu bana yetiyor sanırım. Aslında bazen yazarı mı yoksa yarattığı Dave Gurney karakterini mi seviyorum emin olamıyorum. Mesela farklı bir kitap yazsa bu kadar merakla bekler miyim kim bilir? Ama Dave Gurney karakterinin oluşturuş şekli ve tutarlı devamlılığı beni kendisine bağlıyor. Burada anahtar kelime tutarlı devamlılık... Ben başak burcuyum. Yani devamlılık benim işim... Bir şeyi sevdim mi onu otuz yıl yazsa bıkmam öyle sadık bir yapım var. Neyse kitaba dönelim.  John Verdon ilk iki kitabının temposuna çıkamadı devam kitaplarında ancak bir seviyenin altına da asla inmedi. Yılan Avı da sürükleyici bir kitap ama şok etmiyor. Benim için hava hoş dediğim gibi seviyorum bu evreni. Dizi gibi kaldığım yerden devam edebilirim. Daha çok yazsın, hep yazsın..

Pandemi nedeniye çok kitapçı gezememiş çok da takip edememiştim. Kabuğumuzdan çıkıp da kendimizi kitapçıya atar atmaz rafta bu kitabı gördüm. Adamım John Verdon ... Yazmış yine... Hemen alıp okudum tabii. Yine karışık bir suç kurgusu, yine David Gurney' in kahvesi ve kuşkonmazlı makarnası. Hemencecik bitmesi hariç hicbir olumsuz yanı yok bu serinin. Meraklısı için ilaç gibi. Artık adam gibi bir dizisini çekmeliler...

Bir John Verdon kitabı daha biter :) Soluksuz okudum yine. Olaylar su gibi aktı. Karakterler harikaydı. Nefis bir polisiye olmuş. Neden bu serinin filmi ya da dizisi yapılmadı. Hala anlamış değilim...

Yeni bir John Verdon kitabı daha bitti. Bu kez Verdon bize kara kışta kaybolmuş hafif fantastik bir öykü anlatıyor. Aslında olaylar eski tarz başlıyor ancak ilerleyen bölümlerde teknolojinin son noktasına kadar da uzanıyor. Bence tam filmlik bir kitap olmuş Kurt Gölü . Kitapta bir yerde Verdon, ana karakteri Gurney'i, Daniel Craig'e benzetiyor. İnşallah bir film göndermesidir bu.  Hep demişimdir kitaplarında süreci o kadar iyi işliyor ki Verdon, siz kendinizi Gurney yerine koyup olayı oymuş gibi çözmeye başlıyorsunuz. O nedenle de çıkan katil sizi şaşırtmıyor. Kitabın ortalarından itibaren zaten bir fikriniz oluşuyor. Burada önemli olan akıcı olaylar örgüsü ve süreç. Çok keyif alıyorum okumaktan. Bu adam hep yazsın ben de okuyayım. Anlaştık, tamam. 

Yeni yılın ilk postunda, 2015'in okuduğum son kitabını yazmak istedim :) Bir John Verdon klasiği olarak koca kitap sanırım 5-6 gün içinde bitiverdi. Hani öyle böyle değil, resmen saçlarımdan tutup sürükleniyorum okurken :))) Bu kez olay çok daha iyi kurgulanmış bence. Bir önceki kitaptan daha çok sevdim diyebilirim bu kitabı. Dünyanın "karma" sına da güzel bir gönderme olmuş. Sonu tahmin edilemiyor, yine tipik olarak bir çok insandan kuşkulanıyorsunuz. Ayrıca yaratılan seri katil profili de en azından "daha az klişe".  Bu tür severlerin okumaktan pişman olmayacağı kesin...

Vee son John Verdon kitabım da bitti. Aslında uzun zaman önce bitmişti ama yazmak bugüneymiş :)) Sanırım sadece Peter Pan Ölmeli kaldı, okumadığım John Verdon kitabı olarak. Onu da en kısa sürede okuyacağıma eminim çünkü kayboluyorum böylesi kitapların içinde. Polisiyeleri seviyorum... Söylemiş miydim :))  Bir kere daha hatırlamak gerekirse ben bu adamın hem kurgu tarzını hem de detayları anlatmasını çok seviyorum. Karakterler daha kolay canlanıyor gözünüzde, mekanlar hatta nesneler. Sonrası bir filmin içine girmişsiniz gibi ilerliyor. Dedektifçilik oynuyor, her ayrıntıyı kafanıza yazmaya çalışıyorsunuz. Her karakter potansiyel şüpheliniz oluyor, sonra şüpheli sayısını yavaş yavaş azaltıyorsunuz. İşin güzel tarafı da tam "buldummm" derken yanıldığınızı anlıyorsunuz. Üstelik sadece katilde değil, olayda da yanılıyorsunuz. Çünkü aslında John Verdon kitaplarında asla olay göründüğü gibi olmuyor.  Bu kez kahramanımız Dave Gurney, hem bir önceki macerasının yara...

"Aklından Bir Sayı Tut" ile tanıdım John Verdon 'u. Şu postla da yazmıştım onun hakkındaki izlenimlerimi. Zaten bir polisiye severim. Bu haliyle bile bu kitap benim için oldukça sürükleyici iken John Verdon' un detaylardaki uzmanlığı şahsen hayran olmamı sağladı.  Önceki kitabın kahramanı, dahi polisimiz David Gurney elini ayağını bu işlerden çekmiş, karısı Madeleine ile güzel bir çiftlik evi almış ve günlük çiftlik işleri ile kendini oyalamaya çalışıyor. Tabii böyle bir beynin rahat durması pek mümkün olmuyor. Eski bir polis arkadaşının ricası ile bir davada danışman oluyor. Nispeten risksiz, sakin ve birkaç gününü alacak bu görev esnasında bir araya getirdiği ipuçları onu çok tehlikeli bir çeteye kadar götürüyor. Gerisi olaylar... olaylar... Daha önce demişimdir, yineleyeyim... Bu tarzı sevenlerin okuması gereken bir yazar.