Özzel Efekt...

Havalar iyice soğumaya başlayınca açıp açıp eski resimlerime bakıyorum. Eylül başından kalma bir gün:)

Aslında Mayıs'tan bir gün... Yasakların olduğu zamanlar ilk yasaksız tatil günüydü 19 Mayıs. Bizim de uzun zaman sonra ilk kez Tunalı'ya, Kızılay'a indiğimiz gün. Uzun zamandır post yapmak istiyordum.  Zamanlaması biraz karışık oldu ama bugünü unutmak istemediğim için buraya not düşmek istedim. Hem zaten her şeyin tuhaf ve zamanlamasız olduğu böyle zamanlarda anılar da kronolojik sıraya uymak zorunda değil :) Bugünü unutmak istemememin bir sebebi de günün sonuna doğru yaşadığım panik ataktı. Uzun zaman evden çıkmayınca gün sonuna doğru her şey üstüme üstüme gelmeye başlamıştı. Resmen gezme yetimi yitirmiş gibiydim. Bir an önce kendimi eve atmak istemiştim. Maalesef bu pandemi hepimizde kalıcı bir şeyler bıraktı. Şimdilerde gezme konusunda yetimi geri kazanmaya başladım. Ama asla eskisi gibi olmayacak gibi bir his var içimde. İki gün önce ikinci doz aşımı olmama rağmen gelecek nasıl olacak hiç kestiremiyorum.  Neyse biz bugünlerimize bakalım. Elimizde olan da sadece bu değil...

Geçenlerde Tunalı'da gezerken Kavaklıdere Sineması'nın önünden geçtik. Bir zamanların en meşhur sinemalarından olan Kavaklıdere Sineması, şimdilerde resmen kaderine terkedilmiş. Yan dükkanlar tarafından depo olarak kullanılıyor. Üzücü... Keşke restore edilebilse en azından özel gösterimler olsa...

Geçtiğimiz bir kaç gün içinde yüzümden gülümsemelerin düşmemesine neden olacak şeyler yaşadım (Cümleye bakar mısınız ya, mutluluk çizilemediği gibi, yazılamıyor da sanırım). Öncelikle uzun zamandır istediğim bir şey ansızın oluverdi. Artık bir fotoğraf makinam var. :))) Vee tabii ki Beşiktaşk'ımın şampiyonluğu...  Hala spor haberleri izleyip salak salak gülüyorum.  Yanımda oturan teyze ile hüngür hüngür ağladığımız güzelim tiyatro oyununu  da unutmamak lazım. Ağlamak da mutluluk verici olabiliyor.  Tunalıdan geçerken binalara bakıp gülümsediğim de olmadı değil.  Mutlu edici olduğu kadar yorucu da bir hafta idi, önce pazar mesaisi,  ardından Kayseri yolculuğu... Kayseri'de her şey olumlu geçince bir kahveyi hakettik sanırım.  Bir de dönüş yolumuzda şöyle bir güzellik çıktı karşıma. Hala gözlerini düşünüyorum...

Dün, son dakika kararı ile Tunalı' ya gidelim dedik. Amacımız oradaki güzel kalabalığa karışmak, destek vermek ve kendimizce tepkilerimizi dile getirmekti. Son dakika olduğu için biraz hazırlıksızdık. Ben bir iki beğendiğim esprilerden oluşan pankart yapmaya çalıştım bilgisayardan. Malum bu dönem aynı zamanda bir mizah patlaması yaşıyoruz. Şiddetle değil de mizah ve zeka ile yaklaşıyoruz olaya tüm ülkecek.  Tunus caddesine girdiğimizde akşam saat 19:00 gibi havada ağır bir koku vardı ve gözler yaşarıyordu çok hafif. Orası sakindi ancak tam o saatlerde Kızılay ' da olaylar çıkmış ve gazın kokusu oraya kadar geliyordu. Düşünün gaz metrelerce uzakta olmamıza rağmen bizi rahatsız etmişti ve ben olayların tam ortasındaki insanlar nasıl dayanıyor buna, ne kadar zormuş ilk kez idrak ettim.  Kuğulu Park' a 20:30 gibi vardık. Her şey çok güzeldi. Kalabalık yolda toplanmış slogan atıyor, şarkı söylüyor, zıplıyordu. Hatta birisi yanında lazer getirmişti ve eyl...

- Yol çalışması varmış canım şurada buluşalım, - Tamam, ama tam oradan dönmesi zor olur, ben seni burada bekleyeyim... Derken kendimi pembe çiçekli dev bir ağacın altında buldum. Belki de şu aralar Ankara' daki en güzel ağaçlar Deniz Kuvvetleri Komutanlığı' nın bahçesinde. Peki fotoğraf çekebildim mi, tabii ki de hayır. O kadar güvenlikle donatılmış bir yerin fotoğrafını çekmek başıma ne işler açar tahmin bile edemiyorum :)) İnandıramazsın da kimseyi, "amca ağaçlar çok güzeldi" diye. Ömrümün baharındayım henüz. O yüzden o güzel manzarayı beynime çizdim ama maalesef fotoğraf çekemedim. Neyse buluştuk arkadaşımla ve havanın güzelliğine güvenerek Tunalı' da dolaştık biraz. Sonra da Cafe linS' in sakinliğine bıraktık kendimizi. Eee Ankara bu,  havanın kapanması ile yağması bir oldu. Gerçi sıcak bir ortamda, bahçede, ıslanmadan kahve içmek çok keyifliydi. Bana Antalya günlerimi hatırlattı. Malum Antalya' nın yağmurları meşhurdur. Benim lise yıll...