Özzel Efekt...

  Şu aralar hiç çalışmadığım kadar çok çalışıyorum. Öyle ki son mesaimiz gece 03.30 da bitti. Mevsim de geçiyor ve bu yoğun tempoda nasıl geçtiğini gerçekten anlamıyorum...

"Temmuz ortasına geldik. Hala yağmaktasın... insaf..." Diyor uğur böceği... :)

Şimdi sıcak bir Temmuz gecesi bunları yazarken, çok değil 2 hafta önce deli yağmurlar yağıyordu burada. Bu fotoğraflar da o havalardan topladıklarım...

Bir gün sonra resmi olarak Hazira' a gireceğiz. Ama gelin görün ki havalar hiç ısınmadı. Nisan yağmurlarını yeni yaşıyoruz. Hesaplamalarıma göre Eylül de tam olarak yazı yaşayacağız. Yani umarım, inşallah... Bu dönemde hala hırka ve trençkot giymek ağır geliyor ya...

Hayır hayır arap bacıyı mevzuya karıştırmaya hiç niyetim yok. Ancak Ankara ciddi ciddi yağmura teslim olmuş, yollar ve metro istasyonları (!) sularla dolup taşmışken camdan boş boş bakan birileri var sanırım...  Açıkçası bu yaz kurak geçecek diye korkuyordum. Ancak şu sıralar ciddi anlamda güneşe hasret kaldık. Biraz karamsar havalar olsa da doğa için seviniyorum. Sadece seller olmasa insanlar mağdur olmasa daha mı iyi olacak ne? Bu konuda da doğaya suç atamayız sanırım.  Evet tam zamanı... Sıcak bir şeyler içmek, okumak ve yazmak için... Ve evet Haziran'dayız :)

Bu sene gerçekten kurak geçiyor. Çok az yağış oldu. O nedenle artık "üf ne iç sıkıcı hava" triplerinden vazgeçtim yağmurun yağmasını bekliyorum. Yağmurlu bir güne uyanınca seviniyorum. Pazar sabahı çok az da olsa yağmıştı ve mutluydum. Bugün de yağmurlu bir havaya uyandım. Normal şartlar altında Pazartesi sabahının yağmurlu, karanlık olması gerçekten çekilmeyebilir ama ben yine mutluyum. Mesela az önce yine gökyüzünde mavilikler gördüm ve üzüldüm. İnsanoğlu işte nereden nereye... :) Yağmur'a ihtiyacımız var. Umarım yağmaya devam eder. 

- Yol çalışması varmış canım şurada buluşalım, - Tamam, ama tam oradan dönmesi zor olur, ben seni burada bekleyeyim... Derken kendimi pembe çiçekli dev bir ağacın altında buldum. Belki de şu aralar Ankara' daki en güzel ağaçlar Deniz Kuvvetleri Komutanlığı' nın bahçesinde. Peki fotoğraf çekebildim mi, tabii ki de hayır. O kadar güvenlikle donatılmış bir yerin fotoğrafını çekmek başıma ne işler açar tahmin bile edemiyorum :)) İnandıramazsın da kimseyi, "amca ağaçlar çok güzeldi" diye. Ömrümün baharındayım henüz. O yüzden o güzel manzarayı beynime çizdim ama maalesef fotoğraf çekemedim. Neyse buluştuk arkadaşımla ve havanın güzelliğine güvenerek Tunalı' da dolaştık biraz. Sonra da Cafe linS' in sakinliğine bıraktık kendimizi. Eee Ankara bu,  havanın kapanması ile yağması bir oldu. Gerçi sıcak bir ortamda, bahçede, ıslanmadan kahve içmek çok keyifliydi. Bana Antalya günlerimi hatırlattı. Malum Antalya' nın yağmurları meşhurdur. Benim lise yıll...

Bir kaç gündür havalar o kadar güzeldi ki, gerçekten uzaklaşmıştık resmen. Gerçek neydi?  Kışın tam da ortasındayız ve Ankara' dayız. Böyle kolay kurtulamazsın kötü havalardan...Resmen ağzımıza bir parmak bal çalınmıştı, bugün tekrar kendimize geldik.  Sabah gri bir renge, soğuk bir havaya ve yağmura uyandık. İnsanoğlunun nankör yapısı nedeniyle "bu yağmur da nereden çıktı" diyecek kadar da yüzsüzüz :/ Gerçi düşünüyorum da, belki de böyle bir havaya çok yakışacak Feridun Düzağaç :))

Sabah uzun süre camdan bir ot topluluğuna baktım (ot topluluğu komik oldu farkındayım). Yağmur üzerinde çok güzel damlalar bırakmıştı. "Fotoğrafını çekmeliyim, çeksem mi acaba" diye düşünüp durdum. Sonunda "yok dayanamayacağım" dedim, çıktım dışarı ve çektim. Nerden bilebilirdim ki bu kadar güzel olacağını :) Yağmurlu günlerim belirli klişelerle dolu. Bunlardan ilki yukarıda da gördüğünüz gibi, su damlalı börtü böcek fotoğrafı çekmek. İkincisi de köpüklu sütlü kahvemiz. Ofiste sırf bunun için köpürtücü bile var. Yağmur yağacak, biz de elimizde kahveler dışarıyı izleyec...şey pardon pardon çalışacağız. Son klişemiz ise sinema. Hafta sonu ise evde, hafta içi ise iş çıkışı sinemada, ne güzeldir bu mevsimde film izlemek. Bugün de gitmeye niyetliyiz ama seçim yapamıyoruz.. :S