Kayıtlar

Penguen etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Çizmek, Yemek, İzlemek...

Resim
Bu hafta sonunu tam olarak böyle geçirdim. Taş boyadım, ayvalı elmalı hem de glutensiz tart yaptım veee bir sürü eski film izledik.  Yazın başlayan taş boyama sevdama uzun kış gecelerinde devam edecek gibi görünüyorum. Teeee Antalya'lardan taş getirdim bunun için. Ankara'da nerede bulacağım bu kadar doğal taşları. Geçenlerde iş için günü birlik Zonguldak yapmıştım (Onun da postu hala yapılacak...) , oradan bile taş getirdim yani. O denli azimliyim :)) Bu hafta sonu bir nazar boncuğu, bir baykuş ile açılışı yaptık. Devamı gelecek... Gelelim turtama... Portakallı kek yapma düşüncesi ile güne başlayıp Ayvalı Elmalı Tart ile bitirdim günü. Şuradak i tarifi biraz değiştirerek uyguladım. Mesela margarin koymadım. Onun yerine 3/4 su bardağı sıvı yağ kullandım toplamda. Ayrıca malum iç sadece elmalı değil ayvalı olacak şekilde hazırlandı. Glutensiz undan ilk kez yaptım ama oldu yanii, nefis oldu hem de.  Gelelim izleme faslına. Şu aralar nostalji takı...

Çapulcu Yastığı ve Tatil :)

Resim
Acı, tatlı, umut dolu bu süreci yaşarken bugünlerin hatırası mutlaka evimizde olmalı diye düşünüyordum. "Everyday I'm Chapulling" sloganı da çıktığından beri çok hoşuma gitmişti. Eğlenceli, zeka kokan ve asi bir havası vardı. Ben de bunu işlemeye karar verdim. Sonunda bitti, artık bir çapulcu yastığım var :)) Tabii henüz yastık halini almadı ama işin zor kısmı bitti... İkinci bir proje yaparsam o da "Kahrolsun bağzı şeyler" olacak. Ama ondan emin değilim şimdilik.  Bu da benim tatil öncesi son postum olsun. İki haftalık bir ara verip nasıl geçtiğini anlayamadığım yazı geride bırakmayı düşünüyorum. Zaten Ankara, bu soğuk havaları ile bana "tatil için biraz geç kalmadın mı?" diye bağırıyor. Bugün 5 dereceyi gördük. Evet sonbaharın henüz ilk haftasındayız...  Umarım Antalya sıcaktır  ve kış öncesi bol bol güneş depolarım... Şimdilik hoşçakalın...

Günaydın

Resim
Son zamanlarda yaşadığımız manik-depresif günlerin beyaz yüzü mizahtı. Hergün haksızlığa uğrayanlarla canımız yanarken, ertesi güne uyanabilecek gücü mizahtan aldık. En karanlık anda bile gülecek bir nokta, bir ses, bir yazı görebildik. İlerde eminim bunun onlarca kitabı çıkacak. Bugünler saniye saniye tarihe not düşülecek. Ama olaylar durulduktan sonra, bunları sakin ve sağlıklı kafa ile derlemek çok kolay. Zor olan mizah dergilerinin yaptığı gibi olayların tamamını, komik ve güncel bir şekilde haftalık yayınlamak. Ve ben ne kadar özlemişim isyanımı esprilerle yapmayı. Uzun zamandır mizah dergisi almayan ben, "tüh geçen sayıyı kaçırdık" dedim. Öyle bir süreç ki bu yaşadığımız, sadece çevre için, özgürlük için, haksızlık için yapılan şeyler değil bunlar. Kendimize dönüp, unuttuğumuz, yanlış yaptığımız, kandırıldığımız noktaları bir bir bulup açığa çıkarma adına da ciddi ciddi paylar çıkaracağımız bir süreç. Bir nesil geldi ve dürttü bizi. Biz de ne kadar çok uyumuş...