Özzel Efekt...

Kapı çekmeye devam :)

Hepi topu bir günümü geçirdim Ulucanlar'da, ama postlarını bitiremiyorum :) Benim kapılara özel ilgim var. Burada da bir sürü kapı vardı. Çeşit çeşit hayatlara açılan, rengarenk, şekil şekil kapılar... O yüzden ayrı post yapmak istedim. 

Bazen güvenliğimiz için kapalı tutmayı, bazen mutluluğumuz için sonuna kadar açmayı tercih ediyoruz. Bazen kendimizi sınırlamamıza neden oluyor. Bazen de yapacaklarımıza engel oluyor. Arkasında ne var korkuyoruz ama merak da ediyoruz. Bazen siz elinizi uzatmadan açılıyor, bazen kilidi zorlasanız da açılmıyor. Ama hayat iç içe geçmiş odalardan ibaretse ve çoğu zaman her odada birden fazla kapı varsa, ilerlemek için mutlaka birini açmanız gerekiyor...

Bazen ufacık bir şey istersiniz de gerçekleşir ya. "Dilek kapısı açıkmış" denir öyle durumlarda. Hatta hemen sonrasında "keşke başka bir şey isteseymişim" dersiniz (Nankör insanoğlu). İşte benim bir kaç gün önce içimden geçirdiğim şey, bu sabah gökten zembille inercesine gerçekleşti. :) Demiyorum valla "keşke başka bir şey dileseymişim" diye. Tam da buydu son zamanlarda istediğim :) Dilek kapım açıkmış. Hangi ara açık olduğunu bilmediğimizden sürekli dilemek gerekiyormuş. Dilemekten vazgeçmemek. Benim için ufak bir mucize gibi bir şeydi. Canım kardeşim, sabah sabah beni çok mutlu etti...Sonra dışarı baktım. Bulutların arasından güneş çıkar gibi oldu :) Hayat ne kadar çok gel-gitlerle dolu. Her an mutlu ve her an mutsuz olma ihtimalimiz var. Yapılacak şey çok basit. Mutlu anlarının kıymetini bil, mutsuz anlarının da geçeceğini ... Gerekli mi bilemedim notu: Akka Kalesi' nden çektiğim bu kapı fotoğrafı da cuk oturdu :)