Özzel Efekt...

Erimtan ' da geçen yaz Fikret Mualla sergisine gitmiştik. Bunu da burada saklamak isterim. Özellikle Fikrer Mualla' nın zor ruh halleri içerisindeyken yaptığı eserleri görmek farklı bir tecrübe idi. Bir yetenekliniz de normal olsun arkadaş. Sanırım yaratıcılık zihnin sınırlarında yürümek, o sınırları zorlamakla alakalı gerçekten. O nedenle kim çok yaratıcı ve dahiyane eserler yapıyorsa zihin ve ruh sağlığı olarak zorlanıyor. Bu da sanırım yeteneğin bedeli. Van Gogh, Gustav Klimt, Fikret Mualla... Belki hepimizde var bu yetenekler de sadece o sınırlara gitmeye cesaret edenler kullanabiliyor...Kim bilir ?. 

" 5 Sanatçı 5 Sergi Ayan Beyan" sergi serisi kapsamında "Emrah Ablak Buradaydı" 'ya gittim geçtiğimiz aylardan birinde. Çizimlerini severim zaten de serginin tasarımını ayrı bir beğendim. Zor olsa gerek böylesi bir serginin akışını ayarlamak...Çok iyidi.

Böylesi büyük ressamların eserlerinin sergilendiği her sergi benim için bir nimet. Ücretsiz olması bir pasta, Doğan Taşdelen Çağdaş Sanatlar Merkezi' nin konumu ise pastanın üstündeki çilek :) Bilmiyorum anlatabildim mi... Şanslıyız aslında fırsatları değerlendirdikçe... Komet, Nuri Abaç, Fikret Otyam, Neşet Günal, Sabri Berkel, Mihri Müşfik, Yüzbaşı Mehmet Ali ve daha niceleri... Çok kıymetliler... Ustalar...  

Hasan Kıran'ın "Belleğin Büyüsü" sergisi aylar öncesinde gittiğim ama gerçekten etkilendiğim bir sergiydi. İnanılmaz bir emek ve detaylar. Oyma baskı yöntemi ile yapılmış eserlerin hem ahşap kalıpları, hem de baskı halleri sergilenmişti. Sadece teknik bile etkileyici iken bence eserlerin kendisi de çok dengeliydi. Renkler, objeler, kompozisyon. Çok iyiydi ki bakın aylar sonra aklıma geldi. Bir daha gelirse kaçırmayın derim. Ayrıca kendisi şu posttaki tablomdaki "Çatalhöyük Evleri" ne de ilham olmuştur. Saygıyla. 

Nefis bir mural sergisi vardı Çağdaş Sanatlar Merkezi'nde. Bayıldım... Sonra bir üzüldüm sezon başlayıp başka sergiler gelince bu eserler silinecek diye, sonra da düşündüm ki mural böyle bir şey değil mi? Anlık dışavurum. Sonrasını düşünmemek... Ayaklarının altındaki zeminin asla garantisi yok, sen resimlerini çiz .. Ve dedim ki insanlar işi çözmüş. Neyin garantisi var ki....

Gecikmiş bir post daha... Neredeyse 2 ay oldu Tutankamon'un hazinesinin sergisini gezeli. Eserlerin replikaları gerçekleri ile eş gibiydi. Giderken şüphelerim vardı ama korktuğum gibi çıkmadı. Eserler muhteşem, oradaki şaşalı hayatın yansıması inanılmazdı.  Zamanını düşününce her şeyin altın olması, en ince detayların düşünülmesi sizi gercekten etkiliyor. Ancak ufak bir eleştirim var sergi yeri ile ilgili. Bu büyük sergi için Panora Sanat Merkezi seçilmişti. Mekanı sergiye kesinlikle uygun bulmadım. Ortam ışığı biraz azdı ve odadan odaya geçilmesi hoş değildi. Daha büyük bir alanın seçilmesi daha doğru olabilirdi. Mekân, eserlerin muazzamlığını hafif söndürmüş gibi hissettim. Yine de sergi çok güzeldi ve bir nevi zamanda yolculuk yapmış gibi olduk...

Haftalar olmuştur sanırım bu sergiye gideli, beğeneli. Koşturmacadan postunu yapıp anılarıma eklemeyi unuttum.  Nuri Abaç'ın figürlere uyguladığı gerçeküstü bakış ve tuvale uyguladığı katmanlara bayıldım. Tam da figürlerin karanlığına uygun renk tonları kullanmasına da. Zamanının çok ötesi bir yaklaşım.