Özzel Efekt...

Off ki ne of. İnsanın yüreğine oturan bir kitap bu. O kadar çok şey var ki inanılmaz. Edebiyatı çok güzel, okuması çok zor  bir kitap oldu benim için. En son bunu "Az" da hissetmiştim. İçim şişti. Okuduklarımı sindirmek için zaman zaman durdum. Ara verdim. Çok etkilendim. Çok beğendim. Çok da bir şey yazmaya gerek yok sanırım bunun için. Okumayı geciktirdim diye kızıyordum kendime ama iyi ki de bekletmişim... 

Canım yeğenim "Hala bana taş boya" dediğinde önce ne çizeceğimi bilemedim. Prensese bir şey beğendirmek zor zira. Sonra buldum bunu. Çok sevimli olmadı mı :))

Bir tatil döneminin daha sonuna geldik. Geriye güzel anılar, tatlı yorgunluklar, nefis manzaralar ve objektifimden kareler kaldı. Bu tatilim starı yeni yeğenim Demir idi. Bir saat sonra özlemeye başladığım, kucağımdan indirmediğim minik demirim. Bak yine özledim :)) Onun dışında tabii bol bol deniz, güneş, ırmak vs.  Gece, Melek ve Bizim Çocuklar...   Sen geçerken sahilden sessizce, gemiler kalkar yüreğimden gizlice...   Kalbim, oralarda bir yerlerde kaldı....  Suret... Suya yıldız serpiştirdim...   Hem Zafer Bayramını, hem de doğum günümü kutladık :) Uzanmışım Kumsala... Güneş damlar tenime...  Çekmelere doyamadığım nehir... Ankara yolcusu kalmasın...

Dün akşam bir kelebek geliverdi aniden. Öyle tuhaftı ki. Yavaş hareket ediyordu. Bilirim ben bunları bir türlü fotoğraf çektirmezler. Ama bu öyle değildi. Ağır ağır ilerliyordu. Elime bile aldım hiç bir şey yapmadı. Muhtemelen ve maalesef ki tatlı yaşamının son anlarını yaşıyordu. Üzülme kelebekçik, evrene ve ekolojiye yaptığın onca göremediğimiz faydanın yanı sıra, benim bloğuma da iz bırakmış oldun. Ve kimbilir dünyanın diğer ucunda senin kanat çırpışınla nasıl bir olaylar zinciri başladı :))

Sarı orkidemiz geleneksel olarak bu yıl da tam zamanında açtı. Çok güzel açtı hem de bu kez (buraya kocaman bir maşallaahhh gelecek) . Güneşimiz oldu resmen...

Yeni bir John Verdon kitabı daha bitti. Bu kez Verdon bize kara kışta kaybolmuş hafif fantastik bir öykü anlatıyor. Aslında olaylar eski tarz başlıyor ancak ilerleyen bölümlerde teknolojinin son noktasına kadar da uzanıyor. Bence tam filmlik bir kitap olmuş Kurt Gölü . Kitapta bir yerde Verdon, ana karakteri Gurney'i, Daniel Craig'e benzetiyor. İnşallah bir film göndermesidir bu.  Hep demişimdir kitaplarında süreci o kadar iyi işliyor ki Verdon, siz kendinizi Gurney yerine koyup olayı oymuş gibi çözmeye başlıyorsunuz. O nedenle de çıkan katil sizi şaşırtmıyor. Kitabın ortalarından itibaren zaten bir fikriniz oluşuyor. Burada önemli olan akıcı olaylar örgüsü ve süreç. Çok keyif alıyorum okumaktan. Bu adam hep yazsın ben de okuyayım. Anlaştık, tamam. 

Yemeğe gitmek üzere dışarı çıkarken karşımıza çıktı bu şirin şey. Arkadaşıma (ki kendisi tam bir vosvos sever dir. İşe farklı vosvoslarla gelip durur) aaa bak bu vosvos çok güzel dedim. "Evet bugün onunla geldim" demez mi :))) Çok şirin şeysin sen yahuu...